Каранцін скончыўся. Гарадскія грыбы.
Пецяргоф
[info]measles

Учора мне закрылі бальнічны, так што каранцін афіцыйна скончыўся. Паколькі з'явілася аказія даслаць з чалавекам невялічкую пасылку бацькам Лены мы сёння ездзілі па крамах.


Каля дома нумар трыццаць чатыры па вуліцы Куйбышава (ненаўздалёк ад Камароўскага рынку) на дрэве знайшоў вось такую купку грыбоў:



P.S.: Дарэчы, я сёння ўгаварыў-такі Лену купіць мне слана.


Музыка навеяла. ;)
рэспіратар
[info]measles
Нешта узгадалася. Навад на хваробу крышачку забыўся.

Праблемы з сеткай у GNOM'e пасля ўстаноўкі з netinst'а.
Пецяргоф
[info]measles
Пакуль не забыўся занатую тут. Пасля устаноўкі Debian з кружэлкі netinst пачаліся праблемы з сеткай ў GNOME. То бок, сетка ёсць, працуе, але некаторые праграмы гэта не бачаць: індыкатар сеткі на панэлі скардзіцца, што не можа кіраваць сеткай, таму што кіраванне перахапіла нейкая іншая прылада. Аплет абнаўлення таксама скардзіцца, што няма сеткі, браўзер Epiphany запускаецца ў рэжыме Афлайн, хаця, можна яго прымусова перавесці на рэжым анлайн і тады ён выдатна бачыць сетку. Прыблізна тая ж карціна назірается з Pidgin'ам: ён пры запуске пачынае злучацца з серверамі і злучаецца, і злучаецца, і злучаецца... Дапамаге толькі калі адключыць ўсе акаунты і зноўку іх актывізаваць.

Усё кансольныя прылады выдатна сябе адчуваюць, сетку бачаць адразу, ніякіх пытанняў не ўзнкіае. Дарэчы, некаторые аплеты з камплекта GNOME'а таксама не заўважаюць гэтай праблемы: аплет прагноза надвор'я як працаваў так і працуе, яму ўсё роўна хто кантралюе сетку, галоўная каб яна насамрэч была.

Вырашаецца простым знішчэннем файла /etc/network/interfaces, пасля чаго GNOME шчасліва захоплівае кантроль над сеткавымі інтэрфейсамі і цажкасці знікаюць. Вядома ж, метад не кананічный, можна было вырашыць адпаведным рэдактаваннем узгаданага файла, але ж мы Універсітэтаў не скончылі, у Акадэміях не вучыліся, галоўнае каб працавала.
Цэтлікі: ,

Неэпідымічнае.
Пецяргоф
[info]measles
Адстаяўшы, адсядзеўшы, адтупаўшы ў чарзе да тэрапеўта чатыры гадзіны неяк задзяўбаўся як дзяцел на жалезабетоннай пліце. Адзінае, што мне дапамагло пратрымацца і не страціць канчаткова прысутнасці духа і некаторай мінімальнай колькасці аптымізму, гэта прадбачліва спампаваны ўчора першы том сабрання сачыненняў П.Г. Вудхаўза. Калі б не прыгоды Джыўса з Вустарам я б, напэўна, страціў бы не толькі цярпенне, але і розум за гэты чатыры гадзіны.

Зараз ляжым на канапе ўдваіх з жонкай і чытаем Вудхаўза. З улікам прыёма ў тэрапеўта я маю вялікую фору і чытаю адчувальна наперад таго месца, дзе чытае Алена. Так што, калі яна смяецца і прагаворвае ўслых фразы з кнігі, то я разумею аб чым размова.
Цэтлікі:

Спроба розных RSS агрэгатараў. Liferea.
Чытаю верш
[info]measles
Сёння, крышачку ачуняўшы пасля ўчорашняга двухгадзіннага стаяння ў чарзе да терапеўта, вырашыў крышачку прасунуцца ў справе падбора рознага сафта пад Лінукс. На сёння нечакана былі запланаваныя спробы агрэгатараў (чытальнікаў RSS стужак). І, узброіўшыся apt утылітамі і конаўкай гарачай гарбаты, я прыступіў да справы.

Патрабаванні былі даволі простыя: перваважна GTK-шныя праграмы, маючыя графічны інтэрфейс, неабходныя наладкі і добра адпрацоўваючыя з рознай кірыліцай.

З тых GUI-шных агрэгатараў, што не надта уважлівым пошукам атрымалася адшукаць я адразу паспрабаваў тры: blam, yarssr, liferea.

Як выбіраў і што з гэтага атрымалася )

Дарэчы, пад час наладкі ў Liferea стужак, якімі я ўжо карыстаюся на тэлефоне і дадання новых сутыкнуўся з праблемай: пры дадаванні стужкі сайта Масава-палітычнай газеты "Новы час" увесь час сутыкаюся з праблемай. Агрэгатар выдае памылку разпаршвання стужкі, аўтаматычны валідатар стужак таксама не ўхваляе гэтую стужку. Здаецца, гэта не толькі ў мяне павінна быць.
Цэтлікі: ,

Свиняча-грыпоўнае.
Чытаю верш
[info]measles
Вядома ж, я карыстаюся дурной нагодай атрымаць танную славу на гучнай тэме, але хацеў бы ўсунуць свае дваццаць рублёў наконт таго ёсць у нас эпідэмія так званага «свінячага» грыпу, ці не (калі не браць на ўвагу, што ўсе грыпы можна зваць свінячымі, канешне).

Паколькі мы тут несвоечасова прыхварэлі ўсёй нашай дружнай сямейкай, то я магу с першых рук падаць некаторые прыкметы, якія, магчыма, змогуць нам патлумачыць, ці ёсць нейкая эпідэмія ці не. Вядома ж, высновы з вядомых мне (і з не вядомых мне) фактаў кожны можа рабіць сам. Галоўнае — пабольш думаць і разважаць, паменьш хварэць і панікаваць.

Такім чынам, пачнем нашыя разважанні. Доказы буду прыводзіць у храналагічным парадку. Па-першае, калі я зразумеў што не толькі захварэў, але і канчаткова ўпэўніўся, што да мінулага панядзелка не паспеў вылячыцца ўласнымі сіламі, то выклікаў дамой доктара. Прыйшла да нас звычайная студэнтка пятага курса медунівера. Калі б сапраўды была эпідэмія, то хіба так было б?

Па-другое, калі я ўсё ж крышачку ачуняў у сераду і пайшоў на прыём да доктара, то мне паведамілі, што ніякіх талонаў няма, і наогул, прывязка да доктара зараз не мая ніякага сэнсу, можна ісці на прыём да якога заўгодна з тэрапеўтаў, якія зараз працуюць. Тое ж самае адбылася і ў пятніцу. Ну якая ж гэта эпідэмія? У эпідэмію ўсё б была інакш, ці не так?

Ну і, урэшце, уласна чаканне прыёму ў чарзе. Два разы я чакаў па две гадзіны з гакам, каб пабачыць тэрапеўта. Хіба б хто-небудзь дазволіў бы адбыцца такому пад час эпідэміі, калі такой натоўп хворух мог бы быць небяспечным ня толькі для людзей не з рэспіраторнымі захворваннямі, алі і для тых людзей з імі (бо захворванні бываюць розныя, і нішто не перашкаджае падчапіць новае, пакуль ты не ачуняў ад старога). Ну ці можна ўявіць такое пад час эпідэміі ў сацыяльнай дзяржаве? Вядома ж не!

Так што эпідэміі ў нас няма, не было, і не будзе. Таму што якая у нас можа быць эпідэмія?

Вылячы сябе сам.
рэспіратар
[info]measles

Як раз у тэму апошняга запісу я захварэў. І ўсё б было нічога, але давалося насацца як найдзе па горадзе ўчора. Карацей, на ўсякі выпадак паведамляю, што аддаю перавагу традыцыйным медам лячэння.

Карацей, цікавы выдаўся адпачынак з лёгкімі хатнімі клопатамі: ваенкаматы, прапіска, выцыганьванне абанентскай скрыні на поште і уладкаванне жонкі ў шпіталь. І фінал як на тое. Хаця, шчыра кажучы, у адпачынку было і досыць шмат прыемных момантаў. За што дзякуй усім добрым людзям.

Цэтлікі:

Знойдзены эфектыўны сродак ад грыпу H1N1.
Пецяргоф
[info]measles
Улады Францыі знайшлі эффектыўны метад барацьбы з грыпам H1N1. 100%-ная эфектыўнасць яшчэ не даказана, але, здаецца, гэта адна з найбольш эффектыўных методык, існуючых зараз у свеце. Ролік на францускай, але, мне здаецца, там досыць зразумела і без пераклада.



Ролік узяты з дзённіка Алекса Экслера.
Цэтлікі:

Наладка прынтэра Samsung ML-2010P пад Дэбіанам
Пецяргоф
[info]measles
Давялося наладжваць прынтэр пасля пераўсталёўкі сістэмы, так што вырашыў на будучыню занатаваць сёе-тое.

Значыцца, тры крокі, каб наладзіць прынтэр Samsung ML-2010P пад Debian GNU/Linux з асяроддзем працоўнага стальца Xfce (дарэчы, пад якое заўгода іншае, ці, навад, без аніякага асяроддзя):

1. Усталяваць splix.

Гэта, згодна з апісаннем пакета (пераклад з ангельскай мой):

Драйверы для Samsung'аўскіх SPL2 (чорна-белых) і SPLc (каляровых) лазерных прынтэраў. Падтрымліваюцца прынтэры, заснаваныя на SPL2 і SPLc. Гэта большая частка танных Samsung'аўскіх лазерных прынтэраў, якія не разумеюць стандартныя мовы, кшталту PostScript ці PCL. Падтрымліваюцца як манахромныя (ML-15xx, ML-16xx, ML-17xx, ML-2xxx), так і каляровыя (CLP-5xx, CLP-6xx) мадэлі. Апроч таго, некаторыя рэбрэндзінгавыя Samsung'і, кшталту Xerox Phaser 6100 могуць працаваць з гэтымі драйверамі.



Пад Дэбіанам для усталёўкі дастаткова з правамі рута выканаць:
aptitude install splix


2. Наладзіць CUPS

Тут як раз усё досыць проста і відавочна, дзякуй распрацоўшчыкам і мэйнтэйнерам CUPS. Спачатку адкрыць старонку кіравання сістэймай CUPS http://localhost:631/admin. Там проста выбраць пункт "Add Printer" і кіравацца ўказаннямі майстра наладкі. Не забудзьцеся на першым вакне пачакаць, пакуль сістэма друку знойдзе ваш прынтэр.

3. Выбраць адпаведны прынтэр у праграме, з якой вы збіраецеся друкаваць і выканаць друк.

Віншую, калі ўсё зроблена без памылак — вы можеце друкаваць што заўгодна. Дарэчы, калі вы збіраецеся выкарстоўваць гэты прынтэр па змоўчванні, то можна абраць яго такім ў наладках CUPS.

P.S.: Дарэчы, вельмі карысная спасылка пра прынтэры і друк пад Лінукс: http://www.openprinting.org. Выключна шмат інфармацыі, вельмі лёгка адшукаць назву драйвера пад ваш прынтэр.
Цэтлікі: , ,

Батанічны сад
Пецяргоф
[info]measles
Пазаўчора выпадкова апынуліся побач з Батанічным садам АН РБ і вырашылі крышачку пабавіць час шпачырам па яго сцежках і абшарах. Дзень быў будзёны і людзей не тое, што было няшмат, а наведвальнікаў, здаецца, можна было б пералічыць не разуваючыся.



Такая цішыня і спакой былі навокал, што, здаецца, не пасярод гораду знаходзішься, а недзе на пэўнай адлегласці ад Менска. Я ўпершыню быў у Батанічным садзе восенню. Мяне вельмі прыемна уразіла. Люблю гэты час, залатое лісце, спакой і задуменнасць у прыродзе.


Яшчэ фотаздымкі. Увага, трафік! )

Дарэчы, калі каму цікава: Батанічны сад першага лістапада зачыняюць на зіму, так што яшчэ ёсць шанс пашпацыраваць па восеньскіх алеях і развітацца з ім да вясны. Калі надвор'е не перашкодзіць, вядома ж.


Спіс жаданняў.
рэспіратар
[info]measles
Лічу спіс жаданняў, выкладзены у інтэрнеце дзіўнаватай і марнай з'явай. Але, вось, нестрымаўся і я.

Ўчора, пакуль плаваў бегаў вакол ваенкамату, зазірнуў у краму "Музыка". Там я ўбачыў гітару HOHNER HC-06 і страціў спакой. Мне ўжо пэўны час хацелася б навучыцца іграць на гітары, а гэтая мне адразу вельмі спадабалася, гук дык проста зачараваў.

Смешна гучыць, але ўжо другі дзень хачу гэты інструмент безперапынна.

Карацей, выгук ў паветра: хачу яе на дзень нараджэння!

Ну, вядома ж, на дзень нараджэння не атрымаецца, можа як-небудзь потым...


Знаёмства з Ленай
Чытаю верш
[info]measles

Remember, remember

the 31st of October...

Некаторы час таму [info]euga папрасіла мяне распавядаць як мы пазнаёміліся з маёй жонкай, Аленай. Паколькі мы ніяк не можам сустрэцца і пасядзець паразмаўляць у больш зручных абставінах, напэўна, я паспрабую расказаць тут.

 

Уласна, гісторыя знаёмства. )

 

Уласна кажучы, на гэтым сканчаецца гісторыя нашага знаёмства. Можа, гэта не самая рамантычная гісторыя ў свеце. Але, мы знайшлі сваё шчасце, чаго і вам усім жадаем.


Мультымедыйная клавіатура ў Xfce.
Чытаю верш
[info]measles
Некаторы час таму для таго, каб працаваць з дадатковымі кнопкамі мультымедыйнай клавы Genius Comfy KB-21e Scroll я карыстаўся праграмай Key Touch. Некаторы час усё было больш-меньш добра, хоць праграма часам мела свой уласны погляд на тое, як трэба працаваць і што я ад ае чакаю. І не заўсёды нашыя погляды супадалі. Але, пакуль асноўныя функцыі яна выконвала я згодны быў не звяртаць увагу на астатняе. 

Мае разважанні і тэхнічныя падрабязнасці тут. )

Вось прыблізна так я і наладзіў дзеянні ўсіх астатніх кнопак на маёй клаве.
Цэтлікі: , ,

Кветкі да юбілею.
Пецяргоф
[info]measles
Учора споўнілася тры гады з таго дня, калі мая жонка прыехала ў Беларусь. Я, звычайна, вельмі дрэнна памятаю даты, але нашыя звычайна ўзгадваю без телефоннага нагадвальніка (дарэчы, менавіта таму на гэтыя дні ніякіх нагадванняў і не стаіць).

І вось вырашыў я — як робіць большасць мужчын, калі нешта падараваць жанчыне трэба, а што лепш — не ведаюць — купіць букет кветак. Як кажуць, "яны самі распавядуць пра Вашыя пачуцці". А, халера з ім, галава так моцна баліць, няхай распавядаюць.

Як ўсякі сучасны беларус, які атрымлівае зарплату "белымі" (то бок, на картку), а купляе кветкі ў невялічкай крамцы каля дома (няма разліковага тэрміналу для картак) я пацёгся да банкамату. А бліжэйшы да працы — банкамат Беларусбанку.

І толькі адстаяўшы чаргу (невялічкую, недзе з тузін чалавек) я выцягнуў з кішэні кашалёк і сутаргава пачаў шукаць ў ім картку.  І толькі калі чарга за спіной (невялічкая, чалавек пятнаццаць-дваццаць) канчаткова вырашыла наладзіць грамадзянскую акцыю і лінчаваць мяне за маруднасць я  зразумеў, што карткі ў мяне няма. І якраз (своечасова!) узгадаў, што ў мяне яе брала жонка, каб схадзіць ў краму і забылася аддаць. І тады я, чамусці, адчуў адначасова разгубленасьць і крыўду.

Да чаго гэта я ўсё гэта рапавядаў? Да таго, што, дзякуй Богу, у кожным раёне сталіцы ёсць банкамат. Але, халера, чаму толькі адзін?

Работа з термінала з ftp-серверам ў кадзіроўцы, якая адрозніваецца ад сістэмнай.
рэспіратар
[info]measles
Спатрэбілася сцягнуць сёе-тое з ftp-сервера, які працуе пад Windows (то бок, кадзіроўка на ём cp1251). У сістэме маёй па змоўчванню выкарыстоўваецца кадзіроўка utf8. Як на грэх, патрэбныя мне файлы мелі рускамоўныя назывы і звычайная прылада ftp адлюстроўвала нешта незразумелае замест назваў. А паколькі спіс быў даволі вялікі, то адшукаць патрэбную мне назву было немагчыма. Да таго, пераймяноўваць ўсе файлы пасля таго, як сцягну іх сабе на вінт мне было ляніва ў мяне не было часу, то я вырашыў пашукаць чым можна камфортна прайсціся па ftp-серверы з кадзіроўкай, якая адрозніваецца ад маёй сістэмнай, спампаваць файлы з рускамоўнымі імёнамі так, каб потым не пераімяноўваць іх.


Каштаны
Чытаю верш
[info]measles

Сёння ўранку, калі ішоў на работу, я падабраў некалькі каштанаў і склаў іх пірамідкай на сваім стале. Не ведаю чаму, але калі я на іх глядзеў мне станавілася неяк спакайней. Мне было лягчэй займацца сваімі штодзённымі справамі.

Літаральна праз пару гадзін каштаны, такія цёмныя, крышачку бліскучыя, гладкія і такія прыемныя на вобмацак пачалі святлець, страчваць глянец, станавіцца шурпатымі. І мне ўзагадалася дзяцінства.

Мне было, можа, гадоў пяць. Недалёка ад нашага дома была цэльная алея каштанаў. У восені яна была ўся заваленая калючымі лупінамі і карычневымі каштанамі. Я памятаю захапленне, з якім я першы раз сам знайшоў там каштаны. Як з імі гуляўся, як гладзіў іх. Яны былі такія прыгожыя, так прыемна было іх кранаць, гладзіць, перакатваць у руцэ. Я развітаўся з імі і паклаўся спаць.

Як жа непрыемна я быў здзіўлены, калі прачнуўся потым і знайшоў замест цёмных і таямнічых каштоўнасцей гэтыя светла карычневыя і шурпатыя недарэчнасці. Чамусьці мяне вельмі непрыемна ўразіла тое, што на іх паверхні, такой гладкай і прыемнай раней з'явіліся складкі і маршчыны. Я быў упэўнены, што нехта спецыяльна сапсаваў іх ці падмяніў нечым іншым, не такім прыгожым.

Зараз я ведаю, што з імі здараецца. Прайшло, напэўна, больш за дваццаць пяць год. Але, магія сьвежых каштанаў і сум іх пераўтварэння з нечага бліскучага ў даволі празаічную рэч засталіся.


Пасланне нашчадкам ад камсамольцаў 70-х
рэспіратар
[info]measles
Гісторыя гэта пачалася дзесь ў далёкіх семдзесят часцьвёртым - семьдзесят пятым годзе мінулага стагоддзя, калі пабудавалі дом, у якім мы набылі кватэру. Менавіта тады нехта з будаўнікоў зрабіў схованку, на якую мы выпадкова патрапілі ўчора, і ў якой мы са здіўленнем знайшлі... але пра гэта крышачку ніжэй.

Фотаздымак ўзяты з суполкі [info]serebranka. Цалкам яго можна пабачыць тут.

Далей пра нашыя гістарычныя вынаходіцтвы і сувязь часоў. )
P.S.: Дарэчы, надбаў вось такую аватарку.

Цэтлікі: ,

Птушынае фотапаляванне
Чытаю верш
[info]measles
Учога ўвечары хадзілі па наваколлі, дыхалі паветрам і назіралі. Не ведаю як і чаму так атрымалась, але мы назіралі, у асноўным, птушак. Напрыклад, вось такую чародку качанят з качкай.


Але, нашую ўвагу прыцягнула нейкая птушка, якая, на першы погляд, падалася падобнай на качку, але даволі значна адрознівалася ад яе. Па-першае, колерам. Срэбна-белаватая з бакоў галава з чырванаватымі палоскамі, чорнаые цела. Па-другое яна даволі часта і ўдала нырала. Прычым, не як качкі, у якіх пры гэтым тырчать з вады зады і яны нагадываюць паплаўкі. Не, гэтая птушка нырала глыбока, цалкам хаваючыся пад ваду, часам, амаль на хвіліну і пераадольваючы некалькі метраў запар. Нырала яна не безсэнсоўна і літэральна праз некалькі хвілін мы назіралі яе пераможна адплываючую ў захад з заціснутай у дзюбе рыбай (не ведаў, што тут яшчэ і рыба ёсць). Можа хто-небуць зможа падказаць што гэта за птушка?


Upd.: як падказаў спадар [info]ales_mazanik , птушку клічуць чомга.


Вожык
Пецяргоф
[info]measles
Вось такога вожыка мы сустрэлі, калі яшчэ жілі апошнія дні ў Сухурава. Ён, чамусьці, ні колькі не спужаўся і з цікаўнасцю назіраў за намі.

Вожык

 

Адбіваючыся ў важыным воке.

P.S.: Пад час фотасесіі ніводны вожык не пацярпеў.


Аўтаматызація аднаўлення сістэмы.
Пецяргоф
[info]measles
Некаторы час таму задумаўся над тым, каб аўтаматызаваць некаторые задачы, якія даводзіцца выконваць рэгулярна. Пачаць вырашыў з абнаўлення сістэмы.

Ставіў перад сабой наступныя мэты:
  1. Сістэма павінна аднаўляцца не ў пэўны час а кожны раз пасля загрузкі.
  2. Пад час аднаўлення павінен весціся лог.
  3. У лог павінны трапляць час аднаўлення, на кожны раз павіненн стварацца новы файл, за датай пачатку абнаўлення.
  4. Выконвацца абнаўленне павінна цалкам звычайнымі сродкамі, навад Ruby вырашыў не выкарыстоўваць. Толькі bash/perl і самыя распаўсюджаныя сродкі.
Чытаць далей з усімі тэхнічнымі падрабязнасцямі. )
Цэтлікі: ,

Home